Dziergana czapka z warkoczami krok po kroku

Ciepła czapka z wyraźnymi warkoczami to jeden z tych projektów, które łączą praktyczność z przyjemnością tworzenia. Robi się ją stosunkowo szybko, a efekt zależy przede wszystkim od dobrze dobranej włóczki, właściwego rozmiaru i równego napięcia nitki. To także dobry sposób na oswojenie się z dzianiną, jeśli dopiero zaczynasz przygodę z warkoczami.

W tym projekcie czapka powstaje od dołu, na drutach z żyłką lub na krótkich drutach pończoszniczych. Ściągacz zapewnia dopasowanie do głowy, a prosty motyw z warkoczem dodaje dzianinie wyrazistości. Wzór można łatwo zmodyfikować, zmieniając wysokość czapki, szerokość warkoczy albo rodzaj włóczki.

Najważniejsze jest wykonanie próbki. Włóczki o podobnym składzie mogą dawać zupełnie różne rezultaty, dlatego warto sprawdzić, jak zachowują się po praniu i suszeniu. Dzięki temu gotowa czapka nie okaże się zbyt luźna, sztywna ani krótka.

Materiały i przygotowanie projektu

Do wykonania czapki w rozmiarze dla osoby dorosłej przygotuj około 100–150 gramów włóczki średniej grubości, najlepiej wełnianej, z domieszką alpaki lub włókna akrylowego. Włóczka powinna być miękka, ale jednocześnie sprężysta. Zbyt śliska nitka może utrudniać formowanie warkoczy, natomiast bardzo puszysta zasłoni szczegóły splotu.

Potrzebne będą druty z żyłką o długości 40 centymetrów, dopasowane do włóczki, oraz druty pończosznicze albo dłuższa żyłka do zamykania górnej części czapki. Przyda się także drut pomocniczy do przekładania oczek, igła dziewiarska z dużym uchem, nożyczki i znacznik początku okrążenia.

Przed rozpoczęciem zrób próbkę w wybranym wzorze. Po delikatnym praniu i wysuszeniu zmierz liczbę oczek przypadających na 10 centymetrów. Czapka powinna mieć nieco mniejszy obwód niż głowa, ponieważ dzianina rozciąga się podczas noszenia.

Obliczenie oczek i dobór rozmiaru

Zmierz obwód głowy w najszerszym miejscu, prowadząc centymetr nad uszami i brwiami. Od otrzymanego wyniku odejmij około 10 procent. Taki ujemny luz sprawi, że czapka będzie przylegała, ale nie powinna uciskać. Dla obwodu głowy 56 centymetrów docelowy obwód dzianiny wyniesie mniej więcej 50–51 centymetrów.

Liczbę oczek zaokrąglij do wartości podzielnej przez liczbę oczek potrzebnych na jeden powtarzający się motyw. W poniższym przykładzie raport wzoru ma 10 oczek: sześć oczek tworzy warkocz, a cztery oczka stanowią tło z lewej strony.

Obwód głowy Docelowy obwód czapki Przykładowa liczba oczek
52 cm 47–48 cm 88 oczek
56 cm 50–51 cm 96 oczek
60 cm 54 cm 104 oczka

Podane wartości zakładają około 18–20 oczek na 10 centymetrów. Jeśli twoja próbka jest gęstsza lub luźniejsza, przelicz oczka według wzoru: obwód czapki pomnóż przez liczbę oczek w 10 centymetrach i podziel przez 10. Następnie dopasuj wynik do wielokrotności potrzebnej dla wybranego motywu.

Ściągacz i początek czapki

Nabierz 96 oczek na druty z żyłką. Uważaj, aby oczka nie skręciły się podczas łączenia w okrążenie. Załóż znacznik początku okrążenia i przerabiaj ściągaczem 2 prawe, 2 lewe przez około 5–6 centymetrów. Taki brzeg dobrze trzyma się głowy i nadaje czapce klasyczny wygląd.

Jeśli zależy ci na mocniej dopasowanym modelu, możesz użyć drutów o pół rozmiaru mniejszych przy samym ściągaczu. Po jego wykonaniu przejdź na większe druty. Pamiętaj, aby zmiana była płynna i nie powodowała widocznego rozluźnienia pierwszego okrążenia wzoru.

Następnie rozpocznij motyw: 6 oczek prawych, 4 oczka lewe. Powtarzaj go do końca okrążenia. W tej wersji warkocze znajdują się na tle lewych oczek, dzięki czemu pozostają wyraźne i nie wymagają skomplikowanego wzoru żakardowego.

Formowanie warkoczy

Warkocz wykonuj co szósty rząd. W pięciu pierwszych okrążeniach przerabiaj oczka zgodnie z wzorem: sześć prawych nad warkoczem i cztery lewe w tle. W szóstym okrążeniu przełóż trzy oczka na drut pomocniczy i pozostaw je z przodu albo z tyłu robótki, zależnie od kierunku skrętu.

Przerób trzy kolejne oczka na prawo, a potem oczka z drutu pomocniczego również na prawo. Jeśli drut pomocniczy znajduje się z przodu, warkocz skręci się w lewo. Jeśli pozostanie z tyłu, uzyskasz skręt w prawo. Dla bardziej dekoracyjnego efektu możesz naprzemiennie zmieniać kierunek co kilka powtórzeń.

Kontynuuj wzór do wysokości około 17–18 centymetrów od brzegu. Osoby lubiące głębsze czapki mogą dodać dwa lub trzy powtórzenia. Warto przymierzać dzianinę w trakcie pracy, ponieważ wysokość zależy od kształtu głowy, rodzaju włóczki i indywidualnych upodobań.

Zwężanie korony i zamykanie oczek

Gdy czapka osiągnie odpowiednią wysokość, rozpocznij zwężanie. Najprostszy sposób polega na ujmowaniu oczek w każdym motywie w podobnych odstępach. W pierwszym okrążeniu przerób razem na prawo dwa sąsiadujące oczka w środkowej części każdego warkocza. W kolejnym okrążeniu powtórz ujmowanie, aż warkocz zacznie się zwężać.

Kiedy na drutach pozostanie około 40–48 oczek, możesz przejść na druty pończosznicze. Ujmuj oczka w czterech lub sześciu równomiernie rozmieszczonych miejscach. Ostatnie 8–12 oczek przeciągnij przez igłę z nitką, ściągnij otwór i zabezpiecz nitkę po lewej stronie.

Nie zaciskaj korony zbyt gwałtownie, ponieważ materiał może układać się w nieestetyczne fałdy. Jeśli wolisz bardziej zaokrąglony kształt, wykonuj mniejsze ujmowania częściej. Płaskie, geometryczne zakończenie uzyskasz, zmniejszając większą liczbę oczek w co drugim okrążeniu.

Wykończenie i pielęgnacja dzianiny

Schowaj wszystkie końcówki włóczki po lewej stronie, przeciągając je igłą przez kilka sąsiednich oczek. Nie obcinaj nitki tuż przy supełku. Zostaw kilka centymetrów zapasu, aby końcówka nie wysunęła się podczas noszenia i prania.

Gotową czapkę wypierz zgodnie z zaleceniami producenta włóczki. Najbezpieczniejsze będzie delikatne pranie ręczne w letniej wodzie z niewielką ilością środka do wełny. Nie wykręcaj dzianiny. Owiń ją w ręcznik, lekko odciśnij, a następnie uformuj na płasko.

Warkocze mogą po praniu stać się jeszcze bardziej widoczne, zwłaszcza gdy włóczka zawiera wełnę. Susz czapkę z dala od kaloryfera i silnego słońca. Przechowuj ją złożoną, a nie zawieszoną na haczyku, żeby nie rozciągać ściągacza.

Drobne decyzje, które poprawiają efekt

Przed rozpoczęciem pracy warto zwrócić uwagę na kilka szczegółów:

  • wybierz włóczkę o dobrej sprężystości, aby czapka zachowała kształt;
  • wykonaj próbkę i zmierz ją po praniu, nie tylko przed nim;
  • używaj znacznika początku okrążenia, szczególnie przy pracy na ciemnej włóczce;
  • przekładaj oczka na drut pomocniczy bez nadmiernego naciągania nitki;
  • zapisuj liczbę wykonanych powtórzeń, jeśli planujesz zrobić drugą czapkę w podobnym rozmiarze.

Dzierganie warkoczy ma przyjemny rytm: kilka spokojnych okrążeń przeplatanych jednym momentem skupienia. Właśnie dlatego taki projekt dobrze sprawdza się podczas powolnych, jesiennych wieczorów. Z czasem można eksperymentować z mniejszymi warkoczami, podwójnym ściągaczem, pomponem albo kontrastową włóczką.

Czapka wykonana własnoręcznie ma również tę zaletę, że łatwo dopasować ją do konkretnej osoby. Możesz zmienić kolor, głębokość, szerokość brzegu i liczbę powtórzeń wzoru. Nawet niewielka korekta sprawia, że powstaje rzecz osobista, wygodna i naprawdę używana.

Zapisz ten wzór w swoim notesie dziewiarskim, wybierz miękką włóczkę i zacznij od próbki. Każde kolejne okrążenie przybliży cię do ciepłej czapki z warkoczami, która będzie towarzyszyć wielu spacerom i chłodnym dniom.

— zajrzyj do archiwum
i odkryj wzory oraz historie